Ο Χριστιανισμός, αποτελεί τη μεγαλύτερη θρησκεία του κόσμου, καθώς οι πιστοί ξεπερνούν το ένα τρίτο της ανθρωπότητας, φτάνοντας τα 2,4 δισεκατομμύρια. Στη Χριστιανική πίστη υποστηρίζεται ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο υιός του Θεού, τον οποίο έστειλε στη γη για να σωθεί η ανθρωπότητα.

Ο Ιησούς Χριστός, μέσω της διδασκαλίας του, θεωρήθηκε πως δημιούργησε θρησκευτική αναταραχή και καταδικάστηκε με ποινή θανάτου από το Εβραϊκό δικαστήριο και συγκεκριμένα η ποινή του εκτελέστηκε με τη μέθοδο της σταύρωσης. Κατά τις ιστορικές πηγές μετά την σταύρωσή Του και τη ταφή του αναστήθηκε κι έπειτα αναλήφθηκε στους ουρανούς, αφήνοντας τους μαθητές του να συνεχίσουν τις δικές του διδασκαλίες.

Ολόκληρη η ανθρωπότητα, περίμενε τον ερχομό του «Μεσσία», ενός Σωτήρα που θα την λύτρωνε από τον θάνατο. Για τον λόγο αυτό, ήδη από τα αρχαία χρόνια άρχισαν να μεταδίδονται προφητείες για τον ερχομό Του με διάφορους τρόπους και σε διάφορους λαούς ανά τον κόσμο.

Κατά την εποχή του Βιργιλίου το σπουδαιότερο μαντείο της Ελλάδας (κάτω Ιταλίας), ήταν στο άντρο της Σίβυλλας της Κυμαίας. Οι Σίβυλλες ήταν μάντισσες της αρχαιότητας, οι οποίες είχαν το χάρισμα να προφητεύουν μελλοντικά γεγονότα με τη μέθοδο της έκστασης όπως οι Πυθίες. Στις Σίβυλλες αναφέρεται ο Ηράκλειτος το 500 π.Χ., για αυτές ωστόσο μαθαίνουμε και από τον Σωκράτη μέσω του Πλάτωνος, στο έργο «Φαίδρος».

Σύμφωνα με το αριστουργηματικό αυτό έργο του φιλοσόφου Πλάτωνος, η μάντισσα Σίβυλλη της Λιβύσσης είχε προφητεύσει ότι: «Αυτός πραγματοποιώντας τα πάντα με τον λόγο θα θεραπεύει κάθε άνθρωπο, θα καταπαύσει τους ανέμους με τον λόγο του και θα καθησυχάσει την θάλασσα την φουρτουνιασμένη, αφού την πατήσει με πόδια ειρήνης και με πίστη. Σε εμπτύσματα προσβλητικά τις παρειές του θα προσφέρει και την πλάτη του την αγνή σε μαστιγώσεις θα στρέψει. Ενώ τον ραπίζουν, θα σιωπά, για να μη καταλάβει κανείς ποιος είναι, τίνος (υιός) είναι, από πού ήλθε, για να μιλήσει στους νεκρούς. Και θα φορέσει στεφάνι ακάνθινο και θα του τρυπήσουν με καλάμι την πλευρά κατά την συνήθειά τους.»

Στο ίδιο έργο η Σίβυλλη η Δελφική προφητεύει:  «Του Αθανάτου (Θεού) τον μέγα υιό, πολυύμνητε, φανερώς εξυμνώ. Στον οποίο ο ύψιστος γονεύς θρόνο παρέδωσε για να τον λάβει εκείνος, που δεν γεννήθηκε, ως δισυπόστατος που ήταν λόγω της σαρκός, εμφανίσθηκε, και λούσθηκε στα ρεύματα του ποταμού Ιορδάνη, τα οποία οδηγεί σέρνοντας με απαστράπτοντα πόδια τα κύματα.»

Η Σίβυλλη της Κυμαίας στον «Φαίδρο» προαναγγέλλει : «Στα έσχατα χρόνια αντάλλαξε με την γη (τον ουρανό) και αφού ήλθε άσημος από τους λαγόνες της παρθένου Μαρίας εξέπεμψε νέο φως……και σαν ήλθε από τον ουρανό, ενδύθηκε θνητή μορφή, έγινε σάρκα μετά από πάροδο χρόνου και γεννήθηκε, πλάσθηκε όμοιος με μορφή θνητού και γεννήθηκε ως παιδί, με παρθενικό τοκετό, γεγονός που είναι μέγα θαύμα για τους θνητούς, αλλά καθόλου θαύμα για τον Θεό Πατέρα και τον Θεό Υιό. Όταν γεννιόταν το βρέφος, η γη ήταν γεμάτη χαρά, ο Ουράνιος θρόνος λαμπρύνθηκε και ο κόσμος ευφράνθηκε.»

Η ίδια, συνεχίζει στο έργο του Πλάτωνος:  «Δύστυχε δεν ανεγνώρισες τον Θεό σου, τον οποίο έλουσε, στο τριπλό ρεύμα του Ιορδάνη και πέταξε πνεύμα επί πολύ (χρόνο), Αυτός ο οποίος πριν και της γης και του γεμάτου άστρα ουρανού υπήρξε κυρίαρχος, με τον λόγο του πατέρα και το πνεύμα το αγνό, και μολονότι ήταν δυνατός κατά σάρκα, πέταξε γρήγορος στον οίκο του πατέρα.

Θα μεταβεί στον Άδη για να διαδώσει σε όλους την ελπίδα, και θα εκπληρώσει την μοίρα του θανάτου αφού κοιμηθεί επί τρείς ημέρες και τότε απελευθερώνοντας τους νεκρούς θα τους οδηγήσει στο φως, κάμνοντας πρώτος την αρχή της αναστάσεως για τους εκλεκτούς.»

Οι μάντισσες Σίβυλλες προοικονομούν την άφιξη του Κυρίου και με την εξής προφητεία: «Θα έλθει ο Υιός του Θεού εις την γη και θα φορέσει σάρκα ανθρώπινη, εξομοιούμενος με τους θνητούς της γης. Θα φέρει το όνομα αυτού τέσσερα φωνήεντα και δύο άφωνα, 8 μονάδες, 8 δεκάδες και εκατοντάδα οκτώ, ήτοι 888.». Θεωρεία η οποία διασταυρώνεται, εφόσον το όνομα Ιησούς έχει δύο σύμφωνα και τέσσερα σύμφωνα με την επιβεβαίωση του παρακάτω πίνακα, που βασίζεται στο αρχαίο ελληνικό αλφάβητο, το οποίο ταυτοχρόνως αποτελούσε και αριθμητικό σύστημα, το άθροισμα της λέξης κάνει 888.

α=1        ι=10       ρ=100

β=2        κ=20      σ=200

γ=3         λ=30      τ=300

δ=4        μ=40      υ=400

ε=5         ν=50      φ=500

Ϛ=6        ξ=60       χ=600

ζ=7         ο=70      ψ=700

η=8        π=80      ω=800

θ=9        Ϟ=90      Ϡ=900

Ι=10, Η=8, Σ=200, Ο=70, Υ=400, Σ=200, το άθροισμα δηλαδή είναι: 10+8+200+70+400+200=888

Οι Σίβυλλες όμως, δεν ήταν οι μόνες που προφήτεψαν τον ερχομό του Ιησού Χριστού, αντίθετα σύμφωνα με άλλες πηγές και ο ίδιος ο Σωκράτης, ήταν ένας προάγγελος του Μεσσία.

Συγκεκριμένα ο φιλόσοφος στην απολογία του είπε στους δικαστές που επρόκειτο να τον τιμωρήσουν με τη ποινή του θανάτου, έχοντας ως πρόσχημα την αθεΐα του καθώς και την κατηγορία πως με τους λόγους του, διαφθείρει τους νέους: «Ώ Αθηναίοι, σ’ όλη σας τη ζωή θα κοιμάστε. Με καταδικάζετε σε θάνατο εμένα που κατάφερνα να σας ξυπνώ από τον ύπνο του σκοταδιού. Θα κοιμάστε μέχρι που να σας λυπηθεί ο Θεός και να στείλει σ’ εσάς εκείνον, που θα σας ξυπνήσει πραγματικά.»

Ενώ ο μαθητής του Σωκράτη, Πλάτωνας, στο βιβλίο του «Νόμος και Επινομείς» έγραψε: «Ο δίκαιος χωρίς να έχει αδικήσει θα μαστιγωθεί, θα δαρεί και τέλος θα σταυρωθεί.»

Ο επίσης Έλληνας νομοθέτης, ποιητής και φιλόσοφος Σόλων, φαίνεται πως ήταν κι εκείνος ένας από τους προφήτες του Ιησού Χριστού. Συγκεκριμένα ο Σόλων γράφει: «Οποτεδήποτε εις την διηρημένην ανθρωπότητα η άσαρκος Θεότης θα λάβει σάρκα. Αυτή η Θεότης θα φέρει την απαλλαγή από τα πάθη. Ο άσαρκος αυτός Θεός θα κρεμασθεί υπό αγνώμονος λαού και όλα τα πάθη θεληματικά θα υποστεί.»

Ο Πόπλιος Βιργίλιος Μάρων, ήταν αρχαίος Ρωμαίος ποιητής κι έζησε το 70-19 π.Χ.. Στο έργο του Σικελίδες Μούσαι γράφει: «Εκείνος (ο αναμενόμενος) θα γίνει κοινωνός της ζωής των θεών, και θα τον δουν και εκείνοι, και θα κυβερνήσει την οικουμένη η οποία θα ειρηνεύσει δια των αρετών του πατρός. Αγαλλιά το σύμπαν για τον αιώνα που πλησιάζει. Είθε, ώ παί, να διατηρήσω τόσο μέρος από την προχωρημένη μου ζωή και τόσο πνεύμα, που να είναι αρκετό για να υμνήσω τα κατορθώματα σου.»

Οι προφητείες όμως δεν περιορίζονται μόνο σε ιστορικούς και φιλοσόφους. Τα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης χρονολογούνται τον 15ο αιώνα π.Χ. σύμφωνα με τα οποία ο Θεός θα αποκαταστήσει τον άνθρωπο στην Ουράνια Βασιλεία Του, αλλά και στην αιωνιότητα. Σε αυτά τα βιβλία εμπεριέχονται προφητείες και για την έλευση του Χριστού, τον Σωτήρα της ανθρώπινης ύπαρξης.

Αναλυτικότερα, ο Ησαΐας στη προφητεία του 7,14 (736 π. Χ.) γράφει: «Η Παρθένος θα συλλάβει και θα γεννήσει γιό, ο οποίος θα ονομαστεί Εμμανουήλ».

Ενώ στη προφητεία του 42,6 αναφέρει: «Φως των εθνών σε έκανα, τα μάτια για να ανοίξεις των τυφλών, τους αιχμαλώτους από τα δεσμά να ελευθερώσεις, κι αυτούς που κατοικούν στα σκότη απ’ την υπόγεια φυλακή. Εγώ είμαι ο Κύριος αυτό είναι το όνομα μου. Τη δόξα μου δεν θα την δώσω σε άλλον, ούτε την φήμη μου στα είδωλα […] Όσα είναι για να γίνουν σας τα αναγγέλλω από πριν.»

Ο Προφήτης Δανιήλ (6ος  αιώνας π.Χ.) προφητεύει: «Εβδομήντα εβδομάδες διορίστηκαν για τον λαό σου, και για την άγια πόλη σου, ώστε να συντελεστεί η παράβαση, και να τελειώσουν οι αμαρτίες, και να γίνει εξιλέωση για την ανομία, και να εισαχθεί αιώνια δικαιοσύνη, και να σφραγιστεί η όραση και η προφητεία και να χριστεί ο Άγιος των αγίων. Γνώρισε, λοιπόν, και κατάλαβε, ότι, από την έκδοση του προστάγματος για να ανοικοδομηθεί η Ιερουσαλήμ, μέχρι του Χριστού τού Ηγήτορα, θα είναι επτά εβδομάδες, και 62 εβδομάδες, θα οικοδομηθεί ξανά η πλατεία και το τείχος, μάλιστα σε καιρούς στενοχώριας. Και μετά τις 62 εβδομάδες, ο Χριστός θα εκκοπεί, όμως, όχι για τον εαυτό του και ο λαός τού ηγήτορα, που θα ‘ρθει, θα αφανίσει την πόλη και το αγιαστήριο και το τέλος της θα ‘ρθει με κατακλυσμό, και μέχρι το τέλος τού πολέμου είναι διορισμένοι αφανισμοί. Και θα κάνει στερεή διαθήκη με πολλούς για μια εβδομάδα και στο μέσον της εβδομάδας θα σταματήσει η θυσία και η προσφορά, και επάνω στο πτερύγιο του Ιερού θα είναι το βδέλυγμα της ερήμωσης, και μέχρι τη συντέλεια του καιρού, θα δοθεί διορία στην ερήμωση»

Ο προφήτης Μιχαίας (8ος αιώνας π.Χ.) γράφει: «Εγώ ο Κύριος θα παραδώσω το λαό μου στους εχθρούς του, ωσότου μια γυναίκα γεννήσει το αναμενόμενο παιδί[…] Όλοι οι λαοί θα αναγνωρίζουν την μεγαλοσύνη Του. Αυτός θα φέρει την ειρήνη.»

Κλεοπάτρα Καρδολάμα, Δημοσιογράφος