Ο Προφήτης του Θεού, Ιερεμίας, λέει στο νεαρό αγόρι Αβιμέλεχ: “Πάρε παιδί μου ένα κοφίνι και πάνε στο χωράφι του Αγρίππα και μάζεψε σύκα να τα φέρεις στους αρρώστους του λαού, να τους ευράνεις και να τους δώσεις μια αναψυχή!”

Εκείνος έφυγε αμέσως για το χωράφι. Ήταν ή ώρα πού βασίλευε ό ήλιος.
Και να! Ο στρατός των Χαλδαίων ήρθε και κύκλωσε την Ιερουσαλήμ. Και σάλπισε ό μεγάλος άγγελος, λέγοντας:
Μπείτε μέσα στην πόλη όλοι οι Χαλδαίοι!
Να, σας άνοιξα την πύλη!

Τότε ό Ιερεμίας πήρε τα κλειδιά του Ναού, βγήκε από την πόλη, τα έριξε μπροστά στον ήλιο και είπε:
Πάρε τα και φύλαξε τα μέχρι τη μέρα πού θα σου τα ζητήσει ό Κύριος. Γιατί εμείς δε βρεθήκαμε άξιοι να τα φυλάξουμε.

Ό Αβιμέλεχ πάλι, αφού μάζεψε τα σύκα μέσα στη ζέστη, βρήκε ένα δέντρο και κάθισε στη σκιά του για να ξεκουραστεί λίγο. Καθώς όμως έγειρε το κεφάλι του στο κοφίνι, τον πήρε ό ύπνος. Και κοιμήθηκε εβδομήντα ολόκληρα χρόνια!

Όταν ξύπνησε ο Αβιμέλεχ πήρε το κοφίνι με τα σύκα και γύρισε στην Ιερουσαλήμ. Φτάνοντας είδε ότι η πόλη ήταν γεμάτη με περίεργους στρατιώτες. Τα είχε χαμένα και ρώτησε έναν γέροντα που στεκόταν εκεί δίπλα: “Τι συμβαίνει εδώ; Που είναι ο προφήτης Ιερεμίας και όλοι οι υπόλοιποι;”

Και ο γέρος του απαντά: “Σήμερα μετά από τόσα χρόνια θυμήθηκες τον Ιερεμία και ρωτάς για αυτόν; Ο λαός είναι στη Βαβυλωνία εδώ και εβδομήντα χρόνια, αιχμάλωτος του βασιλιά Ναβουχοδονόσορ! Αλλά πως εσύ, τόσο νέος και αγέννητος τότε, ρωτάς για εκείνους που δεν πρόφτασες να δεις;”

Το απόσπασμα αυτό είναι σε ελεύθερη μετάφραση και είναι μια ιστορία που χάνεται στην παράδοση. Δεν αναφέρεται στην Παλαιά διαθήκη, αλλά πολλοί πιστεύουν ότι ήταν μέρος της. Επίσης υπάρχει η πεποίθηση σε μερικούς ερευνητές, ότι αυτή είναι η πρώτη αναφορά σε κάποιον ταξιδιώτη του χρόνου. Είναι όμως ένα ταξίδι στο χρόνο εφικτό; Μπορεί ένας άνθρωπος να ταξιδέψει στο παρελθόν ή αντίστοιχα στο μέλλον; Κάποιοι το θεωρούν εφικτό και κάνουν επίκληση σε πειράματα, επιτυχημένα και μη, μεγάλων επιστημόνων του παρελθόντος. Κάποιοι άλλοι το θεωρούν αδύνατον. Και τέλος υπάρχουν και εκείνοι που θεωρούν ότι τέτοιου είδους ταξίδια είναι εφικτά, αλλά δεν υπάρχει ακόμη η κατάλληλη τεχνογνωσία για να επιτευχθούν.

Το μακρινό 1905 ο Άλμπερτ Αϊνστάιν δημοσιεύει την θεωρία της σχετικότητας. Μια θεωρία που φέρνει τα πάνω κάτω στην αντίληψη που είχαμε για το χρόνο. Η μέχρι τότε πεποίθηση ήταν ότι ο χώρος και ο χρόνος είναι δύο διαφορετικές έννοιες που δεν είχαν ιδιαίτερη σχέση μεταξύ τους. Ο χώρος είναι ένα σταθερό “κιβώτιο” και ο χρόνος μια σταθερή ροή. Ο Αϊνστάιν το άλλαξε αυτό θεμελιώνοντας την έννοια του χωροχρόνου. Η θεωρία της σχετικότητας μας λέει με απλά λόγια ότι όσο πιο κοντά ταξιδεύουμε στην ταχύτητα του φωτός τόσο πιο αργά κυλάνε οι δείκτες του ρολογιού για μας.

Εκατομμύρια άνθρωποι τα τελευταία χρόνια έχουν αναφέρει ότι έχουν έρθει σε επαφή με εξωγήινους ή ότι έχουν δει περίεργα φώτα και ιπτάμενα αντικείμενα στον ουρανό. Ένα ερώτημα που προέκυψε σε βάθος χρόνου (πέρα απ’ το πόσο αληθείς είναι οι συγκεκριμένες μαρτυρίες) είναι αν οι εξωγήινοι είναι ταξιδιώτες του χρόνου. Αν δηλαδή είναι όντα με τόσο προηγμένη τεχνογνωσία που να μπόρεσαν να ελέγξουν το χωροχρόνο έτσι ώστε να εξυπηρετεί του σκοπούς τους. Ή αν είναι μια μελλοντική εκδοχή της ανθρώπινης φυλής που κατάφερε να κατακτήσει τη γνώση που για μας ακόμη είναι απρόσιτη και άγνωστη.

Διαβάστε την συνέχεια εδώ