Ζούμε στην εποχή της πληροφορίας. Μιας πληροφορίας που ρέει ασταμάτητα σαν ένας καταρράχτης με ορμητικά νερά. Ο άνθρωπος μέσω της τεχνολογίας άνοιξε περισσότερο από ποτέ τα ματιά του και μπορεί πια να δει μακρύτερα από ποτέ. Μπορεί να ρίξει μια ματιά στο μικρόκοσμο, εκεί που τα σωματίδια κινούνται χαοτικά καταρρίπτοντας τους νόμους της κλασσικής φυσικής. Μπορεί όμως να δει και μακρινά αστέρια, γαλαξίες και πλανητικά συστήματα που είναι αδύνατο ένα θνητό πλάσμα να επισκεφτεί ποτέ.

Μπορεί το βαθύτερο ερώτημα, για το αν είμαστε μόνοι στο Σύμπαν, να απαντηθεί μέσω της σύγχρονης τεχνολογίας;

Η διαστημική υπηρεσία των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, η ΝΑΣΑ, ένιωσε ότι η ανάγκη για απαντήσεις σχετικά με την ύπαρξη ζωής στο Σύμπαν ήταν μεγαλύτερη από ποτέ. Είχε μια καινοτόμο και φιλόδοξη ιδέα που οδήγησε στη δημιουργία του του διαστημικού τηλεσκοπίου Κέπλερ! Ποια ήταν η αποστολή της εν λόγω συσκευής και ποιος ήταν ο Κέπλερ;

Ο Γιόχανες Κέπλερ ήταν Γερμανός αστρονόμος, μαθηματικός και συγγραφέας. Υπήρξε συνεργάτης του Τύχο Μπράχε και σύμβουλος του Αυτοκράτορα Ροδόλφου στα τέλη του 16ου αιώνα. Έμεινε στην ιστορία για τους διάσημους νόμους του σχετικά με τις κινήσεις των ουράνιων σωμάτων, που μαζί με το νόμο της παγκόσμιας έλξης του Νεύτωνα εξηγούν απόλυτα τη φυσική του Σύμπαντος.
Στις 6 Μαρτίου του 2009 εκτοξεύθηκε στο διαστρικό χώρο το τηλεσκόπιο που έφερε το όνομα του διάσημου αστρονόμου. Αποστολή του ήταν να ψάξει σε ένα συγκεκριμένο τμήμα του Γαλαξία μας τα άστρα που θα μπορούσαν να έλκουν πλανήτες παρόμοιους με τη Γη. Πλανήτες που θα μπορούσαν να φιλοξενούν ζωή!

Ξεκίνησε να συλλέγει δεδομένα από τις 12 Μάϊου εκείνης της χρονιάς και τα αποτελέσματα ήταν κάτι παραπάνω από ικανοποιητικά. Δεν ανακάλυψε φυσικά και ούτε είδε εξωγήινους, αλλά μέχρι σήμερα έχει δει περίπου 4.000 πλανήτες, εκ των οποίων οι 2.300 αποτελούν εξωπλανήτες. Εξωπλανήτης θεωρείται ο πλανήτης που δεν ανήκει στο δικό μας ηλιακό σύστημα αλλά σε ένα άλλο μακρινό άστρο της κύριας ακολουθίας. Με αρκετές αναβαθμίσεις συνεχίζει μέχρι και σήμερα να συλλέγει δεδομένα και πριν από μερικούς μήνες (τον Απρίλη του 2018) εκτοξεύθηκε το πιο εξελιγμένο TESS, που θα αντικαταστήσει το Κέπλερ!

Το TESS θα ψάξει μια περιοχή του ουρανού περίπου 350 φορές μεγαλύτερη από ό,τι το «Κέπλερ» και θα εστιάσει σε πιο μικρά, ψυχρά και αχνά άστρα σε σχέση με τον Ήλιο μας, στους ερυθρούς νάνους, που αποτελούν περίπου το 90% των άστρων του γαλαξία μας. Αναμένεται να βρει μέσα σε δύο χρόνια τουλάχιστον 20.000 εξωπλανήτες, εκ των οποίων αρκετούς «γήινους».
Το τηλεσκόπιο δημιουργήθηκε από το Πανεπιστήμιο ΜΙΤ, που έχει και την επιστημονική ευθύνη της κόστους 337 εκατομμυρίων δολαρίων αποστολής, σε συνεργασία με το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA.

Και μπαίνουμε σιγά σιγά στο κεφάλαιο Εξωπλανήτες. Όπως αναφέραμε έχουν ανακαλυφθεί χιλιάδες και θα ανακαλυφθούν άλλοι τόσοι. Οι επιστήμονες εικάζουν ότι εκεί έξω υπάρχουν 40 δισεκατομμύρια πλανήτες κοντά στο μέγεθος της Γης και μέσα στην κατοικήσιμη ζώνη του άστρου τους. Και αυτοί μόνο στο δικό μας Γαλαξία! Περίπου 11 δισεκατομμύρια από αυτούς περιφέρονται γύρω από αστέρια της κύριας ακολουθίας, δηλαδή παρόμοιων με τον δικό μας Ήλιο!
Ποιες είναι όμως οι προϋποθέσεις για να υπάρχει ζωή σε έναν εξωπλανήτη; Ας τις δούμε:

Η πλανητική κατοικισιμότητα ορίστηκε απ’ τους επιστήμονες ως μια παρέκταση των συνθηκών της ζωής στη Γη και του Ήλιου μας. Θεωρούμε, τουλάχιστον προς το παρόν, ότι για να φιλοξενεί κάποιος άλλος πλανήτης ζωή θα πρέπει να έχει τις συνθήκες που συναντούμε στη Γη. Θα έχει δηλαδή όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που θα ευνοούν τη σύνθεση και διατήρηση της πολυκύτταρης ζωής και όχι απλά της μονοκύτταρης.

Βασικές προϋποθέσεις είναι η ύπαρξη μιας πηγής ενέργειας για την διατήρηση και τροφοδότηση της ζωής αποτελεί μια απόλυτη προϋπόθεση, και η έννοια της κατοικισιμότητας συνεπάγεται και την ύπαρξη των κατάλληλων γεωφυσικών, γεωχημικών, και αστροφυσικών συνθηκών έτσι ώστε ένα πλανητικό σώμα να μπορεί να υποστηρίξει τη ζωή. Σύμφωνα με τα κριτήρια που έχει ορίσει η ΝΑΣΑ, τα κύρια χαρακτηριστικά κατοικισιμότητας είναι, η παρουσία εκτεταμένων περιοχών με νερό σε υγρή μορφή, η ύπαρξη κατάλληλων συνθηκών για τον σχηματισμό σύνθετων οργανικών μορίων, και η διαθεσιμότητα πηγών ενέργειας οι οποίες θα συντηρούν τον μεταβολισμό των οργανισμών.

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ