Η οπλοκατοχή είναι ένας συνηθισμένος ορισμός που τον ακούμε εδώ και δεκαετίες. Νόμιμος ή παράνομος, η γνώση ότι κάποιος κατέχει κάποιο θανατηφόρο όπλο που μπορεί να αφαιρέσει μια ανθρώπινη ζωή κουνώντας απλά το δάχτυλό του, προκαλεί ένα άβολο συναίσθημα.

Στην Ελλάδα η νομοθεσία επιτρέπει την οπλοκατοχή. Για να προμηθευτεί κάποιος ένα κυνηγετικό όπλο είναι πιο εύκολο, πηγαίνει στο Αστυνομικό Τμήμα της περιοχής του, συμπληρώνει μία απλή υπεύθυνη δήλωση, παίρνει μία γνωμάτευση από έναν γιατρό πως δεν έχει ψυχολογικά προβλήματα, αγοράζει το όπλο του, και στη συνέχεια το δηλώνει στην Αστυνομία, η οποία ελέγχει και το ποινικό μητρώο του κατόχου.

Για άλλο όπλο θα πρέπει ο αιτών να αποδείξει ότι κινδυνεύει η ζωή του και το θέλει για άμυνα αλλά και σε αυτές τις περιπτώσεις απαιτείται γνωμάτευση γιατρού. Η έγκριση της Αστυνομίας δεν είναι πάντα θετική όμως, αν και στα κυνηγετικά η έκδοση αδείας είναι πιο εύκολη υπόθεση.
Ωστόσο, η Αστυνομία κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, διότι ελάχιστοι από όσους είναι κάτοχοι όπλων, είναι γνώστες της χρήσης τους, καθώς είναι ανειδίκευτοι και χωρίς εξάσκηση. Αναφέρει μάλιστα η Αστυνομία ότι η Ελλάδα έχει μετατραπεί τα τελευταία χρόνια σε ένα απέραντο οπλοστάσιο, καθώς οι Ελληνες πολίτες θέλουν να υπερασπιστούν την οικογένεια και την περιουσία τους ενάντια σε πιθανούς εισβολείς.

Σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες στην Ελλάδα του 2019, περισσότερες από 1.700.000 κυνηγετικές καραμπίνες και όπλα βρίσκονται στην κατοχή Ελλήνων πολιτών. Από αυτούς μόνο 230.000 είναι εγγεγραμμένοι σε κυνηγετικούς συλλόγους και κατ’ επέκταση χρησιμοποιούν τα όπλα τους για κυνήγι. Αυτό σημαίνει αυτόματα πως 1.500.000 όπλα βρίσκονται σε κατοικίες αλλά και καταστήματα πολιτών μόνο και μόνο για αυτοπροστασία.

Σε όλα αυτά τα στοιχεία δεν περιλαμβάνονται και όλοι όσοι κατέχουν όπλα παράνομα, και τα όπλα που διακινούνται στη μαύρη αγορά.

Στην Αμερική τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα! Σύμφωνα με έρευνες είναι ευκολότερο να αγοράσεις όπλο παρά κινητό τηλέφωνο.
Ο ATF (Bureau of Alcohol, Tobacco, Firearms and Explosives), είναι ομοσπονδιακός οργανισμός επιβολής νόμου, που ανήκει στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και είναι υπεύθυνος για την παράνομη χρήση, κατασκευή και κατοχή όπλων, εκρηκτικών, αλλά και της παράνομης διάθεσης αλκοόλ και προϊόντων καπνού. Μεταξύ των όσων έχει να κάνει είναι και η έρευνα, μαζί με την πρόληψη των ομοσπονδιακών αδικημάτων που αφορούν όλα τα παραπάνω. Είναι και υπεύθυνος για τη χορήγηση αδειών για πώληση, κατοχή και μεταφορά πυροβόλων όπλων, πυρομαχικών και εκρηκτικών στο διακρατικό εμπόριο. Ευθύνη του είναι και οι έρευνες για τη νομιμότητα των αδειών κατοχής όπλων. Έχει 4.770 υπαλλήλους (μη συμπεριλαμβανομένων των κρατικών και τοπικών δυνάμεων επιβολής νόμου -όπως το Project Safe Neighborhoods-, με τους οποίους συνεργάζεται) και ετήσιο μπάτζετ που φτάνει στo 1 δισεκατομμύριο ευρώ.

 

Το δικαίωμα οπλοκατοχής προστατεύονται από τη δεύτερη τροποποίηση του Συντάγματος των Ηνωμένων Πολιτειών. Αυτή έγινε στις 15/12 του 1791, οπότε παρουσιάστηκε ο νόμος για τα δικαιώματα των πολιτών και περιείχε 10 τροποποιήσεις. Βασίστηκε, μερικώς, στο αγγλικό νομοσχέδιο για τα δικαιώματα (του 1689). Εκεί το δικαίωμα στην οπλοκατοχή περιγράφεται ως “βοηθητικό δικαίωμα, που υποστηρίζει το φυσικό δικαίωμα της αυτοάμυνας, την αντίσταση στην καταπίεση και το καθήκον του πολίτη να ενεργεί για την υπεράσπιση του κράτους”. Έρευνα που διενεργήθηκε από το 1992 έως το 2015, έδειξε πως περίπου οι μισοί Αμερικανοί δεν συμφωνούν -πια- με το Second Amendment.
Και ο απλός λόγος που συνέβαλλε στην στροφή 180 μοιρών όσον αφορά την οπλοκατοχή είναι οι μαζικές δολοφονίες που γίνονται παγκοσμίως τα τελευταία χρόνια. Άνθρωποι ψυχικά άρρωστοι ή διαταραγμένοι έχουν πρόσβαση σε πυροβόλα όπλα με αποτέλεσμα να μπουκάρουν σε πολυσύχναστα μέρη ανοίγοντας πυρ κατά πάντων.
Μια ιστορική αναδρομή σε μαζικούς πυροβολισμούς έχει ως εξής:

Στις 11 Δεκεμβρίου 2012 ο 22χρονος Jacob Tyler Roberts άνοιξε πυρ με ένα ημιαυτόματο όπλο σε ένα εμπορικό κέντρο σε προάστιο του Πόρτλαντ, σκοτώνοντας εν τέλει δύο ανθρώπους και τραυματίζοντας σοβαρά άλλον ένα.

Στις 5 Αυγούστου της ίδιας χρονιάς, ο βετεράνος, Wade Michael Page, σκοτώνει πέντε άντρες και μία γυναίκα και τραυματίζει άλλους τρεις, συμπεριλαμβανομένου ενός αστυνομικού, πριν αυτοκτονήσει και ο ίδιος σε ναό των Σιχ στο Ουισκόνσιν.

Στις 20 Ιουλίου του 2012, δώδεκα άνθρωποι πέφτουν νεκροί μέσα σε σινεμά όταν ο 24χρονος φοιτητής, James Holmes, ρίχνει δακρυγόνα και στη συνέχεια πυροβολεί στα τυφλά μέσα σε αίθουσα που παιζόταν για πρώτη ημέρα η τελευταία ταινία του Μπάτμαν.

Στις 8 Ιανουαρίου του 2011, ο Jared Lee Loughner σκότωσε έξι ανθρώπους και τραυμάτισε άλλους 13, συμπεριλαμβανομένης της Γερουσιαστή, Gabrielle Giffords. Το έγκλημα έγινε στο Τουσσότης Αριζόνα και ο δράστης, σύμφωνα με τους γιατούς, πάσχει από σχιζοφρένεια.

Στις 5 Νοεμβρίου του 2009, 13 στρατιώτες και πολίτες σκοτώθηκαν και πάνω από 24 τραυματίστηκαν όταν ο στρατιωτικός ψυχίατρος, Nidal Hasan, άνοιξε πυρ σε στρατιωτικό κέντρο στο Τέξας. Κατηγορείται για 13 ανθρωποκτονίες και 32 απόπειρες δολοφονίας.

Στις 3 Απριλίου του 2009 ο 41 ετών βιετναμέζος μετανάστης Jiverly Wong άνοιξε πυρ σε κέντρο μεταναστών στη Νέα Υόρκη σκοτώνοντας 11 μετανάστες και δύο υπαλλήλους.

Στις 10 Μαρτίου του 2009, ο 28χρονος Michael McLendon σκότωσε 1ο ανθρώπους στην Αλαμπάμα πριν αυτοκτονήσεις. Ανάμεσα στους νεκρούς ήταν η μητέρα του, τέσσερις άλλοι συγγενείς και η σύζυγος και το παιδί του τοπικού υποδιευθυντή της αστυνομίας.

Στις 10 Απριλίου του 1999 έγινε μία από τις πιο αιματηρές, αλλά και ανατριχιαστικές, μαζικές δολοφονίες στην αμερικανική ιστορία. Δύο μαθητές, ο 18χρονος, Eric Harris, και ο 17χρονος, Dylan Klebold, άνοιξαν πυρ σε γυμνάσιο στο Κολομπάιν σκοτώνοντας 12 συμμαθητές και τραυματίζοντας άλλους 26 πριν αυτοκτονήσουν και οι ίδιοι.

Στις 16 Οκτωβρίου του 1991, ο George Hennard άρχισε να πυροβολεί σε καφετέρια του Τέξας σκοτώνοντας 23 ανθρώπους πριν αυτοκτονήσει και ο ίδιος. Στον απολογισμό της επίθεσης και 20 τραυματίες.

Στις 18 Ιουνίου του 1990, ο James Edward Pough πυροβολεί στην τύχη μέσα σε γραφεία της General Motors. Κατάφερε να σκοτώσει 10 και να τραυματίσει άλλους τέσσερις πριν αυτοκτονήσει και ο ίδιος.

Στις 12 Ιουλίου του 1976, ο Edward Charles Allaway σκοτώνει επτά εργαζομένους στη βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια και τραυματίζει άλλους δύο.

Στις 20 Αυγούστου του 1986, ο 44χρονος ταχυδρόμος που τελούσε υπό απόλυση σκότωσε 14 ανθρώπους σε ταχυδρομείο της Οκλαχόμα πριν τελικά αυτοκτονήσει.

Στις 18 Ιουλίου του 1984, ένας άνεργος σεκιουριτάς, ο James Oliver Huberty, σκότωσε 21 ανθρώπους σε εστιατόριο McDonald’s της Καλιφόρνια.

Την 1η Αυγούστου του 1966, ο Charles Whitman άνοιξε πυρ από τον πύργο με το ρολόι του Πανεπιστημίου του Τέξας, σκοτώνοντας 16 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 31.

Κανένας φυσικά δεν μπορεί να ξεχάσει τους μακελάρηδες που έδρασαν πρόσφατα όπως τη διπλή σφαγή με περισσότερους από 30 νεκρούς στο Τέξας και στο Οχάιο λίγες ώρες αργότερα. Αυτά έγιναν τον Αύγουστο που μας πέρασε και οι μαζικές επιθέσεις με όπλα έφτασαν τις 250 στις ΗΠΑ απ’ την αρχή του 2019!
Άλλα στοιχεία που σοκάρουν είναι ότι στην Αμερική από το 1968 και μετά έχουν σκοτωθεί από πυροβολισμούς περισσότεροι Αμερικανοί, στη χώρα τους, από ό,τι στους πολέμους. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχει lobby που απαγορεύει ακόμα και σήμερα την καταγραφή και την ταυτοποίηση. Την ίδια στιγμή, στοιχεία αναφέρουν πως ο αριθμός των καταστημάτων που πωλούν όπλα είναι μεγαλύτερος αυτού των supermarkets. Για την ακρίβεια, περισσότερα από 55.000 (τέσσερις φορές ο αριθμός των McDonald’s). Ουδείς είναι σε θέση να γνωρίζει τον ακριβή αριθμό όπλων που υπάρχουν στις ΗΠΑ. Το μόνο που υπάρχει είναι μια αναφορά των κατασκευαστών, του 2013, στην οποία ανέφεραν πως δημιούργησαν 10.844.792 “κομμάτια”, ενώ εισήγαγαν 5.539.539 ακόμα.
Και όλα αυτά σε μία μόνο χρονιά!

Και κάπου εκεί ακούγεται και η φωνή του γνωστού λόμπι των όπλων στις ΗΠΑ (η γνωστή παγκοσμίως NRA) που δεν θέλει ούτε να ακούει για αλλαγές στη νομοθεσία πέρι οπλοκατοχής.

«Η NRA δεν στηρίζει καμία απαγόρευση», δήλωσε η εκπρόσωπος του ισχυρού λόμπι των όπλων στις ΗΠΑ, Ντάνα Λους.

«Πιστεύω ότι αν ένα σχολείο, αν οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί επιλέξουν να οπλοφορούν, αυτό
είναι κάτι που θα καθορίσουν μόνα τους τα σχολεία», σημείωσε η Λους.

Η εκπρόσωπος της NRA αναφέρθηκε μάλιστα και στην πρωτοβουλία του λόμπι με την επονομασία «Πρόγραμμα προστασίας των σχολείων», το οποίο, σύμφωνα με την ίδια «μέχρι στιγμής έχει βοηθήσει 150 σχολεία σε όλη τη χώρα να βρουν λύσεις για το πρόβλημα αυτό, να διασφαλίσουν ότι οι μαθητές και οι δάσκαλοι είναι προστατευμένοι».
Υπενθυμίζεται πως ο Ντόναλντ Τραμπ είχε ζητήσει να απαγορευτεί η πώληση των bump stocks, των εξαρτημάτων που μετατρέπουν σε αυτόματα τα ημιαυτόματα όπλα. Η πρόταση Τραμπ ήρθε μετά την επίθεση στο Λύκειο Μάρτζορι Στόουνμαν Ντάγκλας στο Πάρκλαντ της Φλόριντα όπου ο δράστης είχε σκοτώσει 17 μαθητές και εκπαιδευτικούς με ένα ημιαυτόματο όπλο AR-15.

Αμέσως μετά την επίθεση αυτή η NRA είχε επισημάνει ότι θα πρέπει να θεσμοθετηθούν επιπλέον κανονισμοί για τα εξαρτήματα που μετατρέπουν τα όπλα σε αυτόματα.
Επίσης ο Τραμπ υποστήριξε ότι θα στηρίξει νομοθετική πρόταση που θα προβλέπει πιο εκτενείς ελέγχους του ιστορικού όσων επιθυμούν να αγοράσουν όπλο, ενώ ζήτησε να οπλοφορούν κάποιοι καθηγητές στα σχολεία ώστε να αποτραπούν παρόμοια περιστατικά.

 

Κωνσταντίνος Καμπάκης, Δημοσιογράφος