Σε περίοδο εκλογών, υπάρχουν αμέτρητα πρόσωπα που δηλώνουν υποψηφιότητα, για να κερδίσουν μία θέση στη Βουλή, πιστεύοντας πως με την εκλογή τους θα κάνουν έστω και λίγο την Ελλάδα καλύτερη. Κάποιοι από αυτούς είναι άνθρωποι της τέχνης, όπως μουσικοί – συνθέτες, οι οποίοι από μικρή ηλικία ήταν υποστηρικτές κάποιου κόμματος. Ορισμένοι κατάφεραν να επιτύχουν τον στόχο τους, άλλοι πάλι όχι. Παρακάτω αναφέρονται μουσικοί – συνθέτες που πήραν αυτή την απόφαση και με ποιο κόμμα κατέβηκαν στις εκλογές.

Μίκης Θεοδωράκης (Από το ΚΚΕ στη Νέα Δημοκρατία)

Προφανώς και το όνομα του Μίκη Θεοδωράκη είναι το πρώτο που έρχεται στο μυαλό κάποιου, όταν υπάρχει αναφορά σε Έλληνες μουσικούς που πολιτεύτηκαν. Η πολιτική του δράση ξεκινάει από το 1974, που κατέβηκε υποψήφιος με το ψηφοδέλτιο της Ενωμένης Αριστεράς, χωρίς όμως να καταφέρει να εκλεγεί. Το 1978 μετά από πρόταση που δέχτηκε, αποφάσισε να κατέβει υποψήφιος δήμαρχος Αθηνών, αλλά πάλι δεν κατάφερε να εκλεγεί. Όμως ο επιμένων νικά και το 1981 καταφέρνει να εκλεγεί βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια της Βʹ Πειραιά με το ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ. Το ίδιο συνέβη και το 1985.

Το 1990 με τη διάσπαση του ΚΚΕ και λόγω της διαφωνίας που είχε με αυτή την κατάσταση, αποφασίζει να εκλεγεί με το ψηφοδέλτιο Επικρατείας της Νέας Δημοκρατίας και διατελεί υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου και Επικρατείας. Την 1η Δεκεμβρίου 2010, ανακοίνωσε την ίδρυση του Κινήματος Ανεξαρτήτων Πολιτών με την ονομασία «Σπίθα». Το Σεπτέμβριο του 2013 αποφάσισε με επιστολή του να αποστρατευτεί από τη «Σπίθα».

Το 2015, κατά την εκλογή του ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση, αρχικά ήταν θετικός ως προς αυτή. Αργότερα όμως άσκησε έντονη κριτική, ιδιαίτερα για το όνομα των Σκοπίων (συνταγματική ονομασία Βόρεια Μακεδονία). Αξέχαστη έμεινε η ομιλία του την 4η Φεβρουαρίου 2018 στο Συλλαλητήριο για τη Μακεδονία στην Αθήνα, στο οποίο ήταν ένας από τους βασικούς ομιλητές. Η φράση που ξεχώρισε στη μεγάλη αυτή ομιλία ήταν η εξής, «Η Μακεδονία είναι μία, ήταν, είναι και θα είναι πάντα ελληνική». Τα περισσότερα κόμματα της Βουλής στήριξαν τις δηλώσεις αυτές. Κυρίως τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ τις σχολίασαν αρνητικά.

Θάνος Μικρούτσικος (Τελική κατάληξη το ΚΚΕ)

Ήταν από τους σημαντικότερους συνθέτες της νεότερης ελληνικής μουσικής σκηνής. Από μικρή ηλικία βρισκόταν κοντά στην ΕΔΑ (Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά) και οργανώθηκε στη Νεολαία Λαμπράκη.  Αργότερα εντάχθηκε στο ΚΚΕ, από το οποίο αποχώρησε το 1982 ή το 1984. Μπορεί να ήταν πολιτικοποιημένος από μικρό παιδί, όμως από τη δεκαετία του 1970 αρνούταν συνεχώς τις προτάσεις του τότε ΠΑΣΟΚ και της Αριστεράς για να κατέβει υποψήφιος βουλευτής ή ευρωβουλευτής ή δήμαρχος.

Το 1993 δέχτηκε την πρόταση του Ανδρέα Παπανδρέου και ορίστηκε από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ αναπληρωτής Υπουργός Πολιτισμού. Ένα χρόνο αργότερα (με το θάνατο της υπουργού Μελίνας Μερκούρη) ανέλαβε επικεφαλής του υπουργείου, αξίωμα που διατήρησε μέχρι το 1996. Το 2018 δήλωσε ότι τάχθηκε ξανά με το ΚΚΕ και ανέφερε πως είναι το μόνο κόμμα που δε δημιουργεί ψευδαισθήσεις σχετικά με το βάρβαρο καπιταλισμό που υπάρχει τα σημερινά χρόνια.

Με τον τίτλο «Καλό ταξίδι σύντροφε Θάνο» τον αποχαιρέτησαν για πάντα ΚΚΕ και ΚΝΕ σε ένα βίντεο από συνέντευξη που παραχώρησε για τις βουλευτικές εκλογές, τον Ιούλιο του 2019, που είχε συμπεριληφθεί ως υποψήφιος στην τιμητική τελευταία θέση στου ψηφοδελτίου Επικρατείας του κόμματος.

Σταύρος Ξαρχάκος (Νέα Δημοκρατία)

Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους συνθέτες του έντεχνου και λαϊκού τραγουδιού. Κάποια στιγμή ξεκίνησε να κάνει δειλά βήματα στην πολιτική, καθώς διετέλεσε δημοτικός σύμβουλος στο Δήμο Αθηναίων και αντιδήμαρχος πολιτιστικών θεμάτων. Το 1989 έως το 1990 ήταν βουλευτής Α’ Αθηνών και από το 2000 έως το 2004 εκλέχτηκε ευρωβουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία. Το γεγονός που ίσως να τον έκανε έντονα πολιτικοποιημένο είναι οι άγριες μέρες της χούντας, που πήγαινε στο πολυτεχνείο το φοβερό Νοέμβριο του 1973 κι έγραφε λυτρωτικά τραγούδια.

Γύρω στο 2013 έκανε μία δήλωση, που οι περισσότεροι πίστευαν ότι μετάνιωσε που μπλέχτηκε με την πολιτική. «Νομίζει κανείς ότι μπορεί να προσφέρει, ότι μπορεί να είναι χρήσιμος στην κοινωνία για την παραγωγή έργου. Σύντομα όμως αντιλαμβάνεται ότι είναι επιεικώς αφελής, καθώς στην πολιτική, που είναι δομημένη για να υπηρετεί συμφέροντα και να νέμεται το δημόσιο αγαθό, δεν υπάρχει χώρος για τη δημιουργία και για να υπηρετήσεις το δημόσιο αγαθό». Όμως, έθεσε ξανά υποψηφιότητα με το ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας, στις ευρωεκλογές του 2014, αυτή τη φορά χωρίς να καταφέρει να εκλεγεί.

Μανόλης Ανδρουλιδάκης (ΚΚΕ)

Έχει δηλώσει πως από μικρό παιδί υπήρξε υποστηρικτής του ΚΚΕ και ότι με κάθε ευκαιρία στήριζε το Κόμμα σε συναυλίες, σε διαδηλώσεις και γενικά διάφορες εκδηλώσεις. Το θαύμαζε για τη στάση και την αντίσταση που κράτησε κατά τη διάρκεια της δικτατορίας σε εξορίες, φυλακίσεις και διωγμούς. Πιστεύει ότι το ΚΚΕ είναι ένα κόμμα οργανωμένο, αποφασισμένο και σταθερό στις απόψεις του, για αυτό και θα πάει μπροστά.

Κατάφερε, μάλιστα, να πείσει και ορισμένους φίλους του, που δεν ψήφιζαν το Κόμμα, πλέον να το ψηφίζουν. Όταν τους ρώτησε γιατί το ψηφίζουν, απάντησαν ότι είναι το μόνο Κόμμα που στηρίζει τον εργαζόμενο και τον αγρότη παρά την προπαγάνδα που πέφτει από τα ΜΜΕ. Στις εκλογές του 2015 και του 2019 έβαλε υποψηφιότητα στο ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ στη Β1 εκλογική περιφέρεια του Βόρειου τομέα Αττικής χωρίς να καταφέρει να εκλεγεί.

Ραλλία Χρηστίδου (ΣΥΡΙΖΑ)

Πρόκειται για τη μοναδική γυναίκα μουσικό στη λίστα. Έγινε γνωστή το 2004 από το μουσικό τηλεοπτικό reality «Fame Story». Από τότε ήταν υποστηρίκτρια του ΣΥΡΙΖΑ και ήταν μέλος της Οργάνωσης Μελών ΣΥΡΙΖΑ. Το 2011 έγινε και μέλος του Δικτύου Πολιτών Ηρακλείου Αττικής. Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015, για να δηλώσει ανοιχτά την υποστήριξή της για το Κόμμα, αποφάσισε να βάλει υποψηφιότητα στη λίστα της Β’ Αθηνών, χωρίς να καταφέρει να εκλεγεί.

Τέσσερα χρόνια αργότερα, δηλαδή στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές την 7η Ιουλίου 2019, έβαλε ξανά υποψηφιότητα και κατάφερε να εκπληρώσει τον στόχο της και εκλέχτηκε βουλευτής στη Β3’ Νότιου Τομέα Αθηνών. Η εκλογή της, την έφερε σε μεγάλη συγκίνηση και δήλωσε ότι θα βάλει τα δυνατά της για να βγάλει ασπροπρόσωπους το μεγάλο αριθμό ανθρώπων που την εμπιστεύτηκε και την ψήφισε. Έτσι αποφάσισε να αφήσει τη μεγάλη της αγάπη, το τραγούδι, για να αφοσιωθεί πλήρως στην πολιτική, καθώς αυτά τα δύο δεν μπορούν να συνδυαστούν. Στις 18 Ιουλίου 2019 εξελέγη γραμματέας της Βουλής.

Γιώργος Τσαλίκης (Αντιδήμαρχος Δήμου Περιστερίου)

Στο στίβο της πολιτικής αποφάσισε, να κατέβει ο γνωστός τραγουδιστής Γιώργος Τσαλίκης στις τελευταίες δημοτικές εκλογές . Έθεσε υποψηφιότητα για δημοτικός σύμβουλος στο Δήμο Περιστερίου στο πλευρό του Ανδρέα Παχατουρίδη. Ο Παχατουρίδης εξελέγη για 5η φορά Δήμαρχος στο Περιστέρι και ο γνωστός τραγουδιστής εξελέγη δεύτερος στο Δήμο, με 4.498 ψήφους. Έλαβε, μάλιστα, και το αξίωμα του αντιδημάρχου.

Μία από τις πολλές αρμοδιότητες που έχει ένας αντιδήμαρχος είναι να τελεί πολιτικούς γάμους. Στις 2 Νοεμβρίου 2019, τέλεσε τον πρώτο του πολιτικό γάμο με παρουσία πάντα του κ. Παχατουρίδη. Ο ίδιος έμοιαζε πολύ χαλαρός και εξοικειωμένος με το νέο του καθήκον, καθώς από την αρχή της εκλογής του είχε δηλώσει, ότι έχει πάρει πολύ σοβαρά τη νέα του ευθύνη.

Δίδυμο Τσακνή – Μαχαιρίτσα (Φίλοι ΚΚΕ)

Ένα καλλιτεχνικό δίδυμο, που αξίζει να αναφερθεί, είναι ο Διονύσης Τσακνής και ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας. Μπορεί τα ονόματά τους να μην υπήρξαν ποτέ σε κάποιο ψηφοδέλτιο, όμως το ΚΚΕ τους αντιμετώπιζε σαν δικούς του ανθρώπους. Ωστόσο, ο ΣΥΡΙΖΑ είχε προτείνει στο Διονύση Τσακνή να διεκδικήσει το Δήμο Αθηναίων στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2010. Όμως, απέρριψε την πρόταση και δήλωσε ότι στηρίζει τον υποψήφιο του ΚΚΕ, Νικόλαο Σοφιανό.

Ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας (πριν χάσει τη ζωή του) εδώ και 20 χρόνια ήταν συνεργάτης του Κόμματος και συμμετείχε σε φεστιβάλ της ΚΝΕ – μαζί με το Διονύση – όχι μόνο της Αθήνας αλλά και σε όλη τη χώρα. Στην κηδεία του, που έγινε το Σεπτέμβριο του 2019, ο Νικόλαος Σοφιανός δήλωσε, «Ήταν ένας πολύτιμος συνεργάτης, που μας ταξίδευε με τη μουσική του ρίχνοντας κόκκινο στη νύχτα». Δεν πρέπει να παραλειφθεί, ότι ανάμεσα στα πολλά στεφάνια που του κατατέθηκαν, ξεχώριζαν τα κόκκινα.

Ρίχνοντας μια γρήγορη ματιά στους πιο γνωστούς μουσικούς – συνθέτες, που εμπλέχτηκαν με την πολιτική, καταλαβαίνουμε ότι οι περισσότεροι τάσσονται υπέρ της αριστεράς. Επειδή είναι αναγνωρίσιμα πρόσωπα, μπορούν εύκολα να επηρεάσουν την κοινή γνώμη. Μπορεί ορισμένοι από αυτούς να είναι ικανοί συνάμα στην πολιτική και τη μουσική, ωστόσο έχουν υποχρέωση να σέβονται τα πολιτικά πιστεύω των Ελλήνων πολιτών.

Μαρία Ζωγράφου, Δημοσιογράφος