Όπου και να ταξιδέψει κάποιος, σε οποιοδήποτε μέρος του πλανήτη, θα έρθει αντιμέτωπος με αστικούς θρύλους και τρομακτικές ιστορίες. Σε βάθος πολλών χρόνων μύθοι και θρύλοι ξεκίνησαν ως ψίθυροι, γιγαντώθηκαν με υπομονή και έφτασαν στα αυτιά των νεότερων γενεών ως τρομακτικές ιστορίες. Ιστορίες τόσο διαδεδομένες που το μυαλό αρχίζει δειλά να αμφισβητεί τη λογική!

Λετε να υπάρχει όντως αλήθεια μέσα σε αυτούς τους τόσο εφιαλτικούς θρύλους;

Φυσικά δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση και η χώρα μας! Ανατριχιαστικά στην όψη κτίρια μέσα στην Αθήνα, φωνές μέσα από εκκλησίες σε χωριά και πολλά άλλα συνθέτουν ένα τρομακτικό παζλ μύθων και θρύλων μέσα στους αιώνες. Ας δούμε τα πιο διαδεδομένα «στοιχειωμένα» μέρη στην Ελλάδα!

Το σανατόριο της Πάρνηθας

Αν περιπλανηθεί κανείς στους δρόμους της Αθήνας και μιλήσει με παλιούς κατοίκους για τρομακτικές ιστορίες, το πρώτο πράγμα που θα του δοθεί ως απάντηση είναι το παλιό σανατόριο στην Πάρνηθα. Το κλίμα στην Πάρνηθα είναι εξαιρετικό λόγω του καθαρού αέρα. Τον Μάιο του 1912 δημιουργήθηκε το Σανατόριο για τη φιλοξενία των φυματικών της Αθήνας και όχι μόνο. Εκτός από τους νοσηλευόμενους κατέφθαναν καθημερινά άρρωστοι που δεν είχαν όμως τη δυνατότητα να πληρώσουν τις 480 δραχμές μηνιαίως με αποτέλεσμα να έμειναν από έξω και να πέθαιναν μετά από λίγο στην αυλή του σανατορίου. Υπολογίζεται ότι την δεκαετία 1928 με 1938 πέθαναν συνολικά 100.000 άνθρωποι από φυματίωση.

Μετά το 1950 και την ανακάλυψη της πενικιλίνης το σανατόριο γνώρισε την παρακμή και τελικά το 1965 αγοράστηκε απ΄ τον ΕΟΤ και μετατράπηκε σε ξενοδοχείο με το όνομα ΞΕΝΙΑ! Ο σεισμός του 1999 και οι πυρκαγιές του 2007 κατέστρεψαν εντελώς το κτίριο μετατρέποντας το σε ερείπιο που μέσα του γεννήθηκαν θρύλοι και μύθοι.

Οι λάτρεις του παραφυσικού, αλλά και ερευνητές, παρά την απαγόρευση εισόδου έχουν μελετήσει το κτίριο. Βρήκαν μέσα εκτός από σύριγγες και σκουπίδια, παράξενα ιδεογράμματα στους τοίχους σε περίεργες γλώσσες. Το κτίριο λέγεται πως ήταν μέρος συνάντησης σατανιστών και μέσα του γινόντουσαν τελετές μαύρης μαγείας. Φωνές και παράξενες φιγούρες λένε πως έκαναν την εμφάνιση τους μέσα στους γκρίζους τοίχους και γενικώς ο κόσμος το αποφεύγει.

Το πάρκο των ψυχών υπάρχει έξω από το κτίριο, ένα δημιούργημα του γλύπτη Σπύρου Ντασιώτη, από το 2012, ένα μέρος που όπως λέει ο ίδιος «οι ψυχές του σήμερα συναντούν τις ψυχές του χθες».

 

Το στοιχειωμένο σπίτι στη Βασιλίσσης Όλγας

Αν την ίδια ερώτηση την κάνεις στην συμπρωτεύουσα τότε οι περισσότεροι θα σου υποδείξουν το νεοκλασικό σπίτι που δεσπόζει στην Βασιλίσσης Όλγας! Ο θρύλος κάνει λόγο για δύο αδέρφια Εβραίους που είχαν στην κατοχή τους κλεμμένους θησαυρούς των Ναζί κρυμμένους μέσα στο συγκεκριμένο σπίτι. Όταν οι Γερμανοί τους συνέλαβαν τους βασάνισαν μαζί με άλλους Εβραίους μέσα στο σπίτι. Φωνές και ουρλιαχτά ακουγόταν απ’ τα παράθυρα του σπιτιού για πολλά χρόνια μετά ακόμα και όταν εκείνο ήταν έρημο. Ο μύθος γιγαντώθηκε τη δεκαετία του 1980, όταν οι δύο εργολάβοι που αγόρασαν την έκταση με σκοπό να κατεδαφίσουν το κτήριο πέθαναν την ίδια μέρα που έβαλαν την υπογραφή τους! Ο ένας από καρδιά και ο άλλος σε τροχαίο ενώ βρισκόταν καθ’ οδόν για την Αθήνα. Από τότε το κτήριο είναι ερειπωμένο και όλοι το αποφεύγουν λόγω της κατάρας που το ακολουθεί.

 

Το στοιχειωμένο σπίτι κοντά στο Βόλο

Ένα άλλο σπίτι που είναι γνωστό -αν και όχι τόσο όσο οι δύο προηγούμενες περιπτώσεις- για τους θρύλους του, είναι στο χωριό Λεχώνια που βρίσκεται ανάμεσα στον Βόλο και το Νότιο Πήλιο. Το αρχοντικό που έκτισε ο Νικόλαος Κοντός το 1910 για αυτόν και την οικογένειά του έμελλε να γίνει ο οικογενειακός τους τάφος. Ο Νικόλαος, η γυναίκα του και ο μικρός γιός τους δηλητηριάστηκαν την ώρα που έτρωγαν όταν μια μικρή σαύρα έπεσε στην κανάτα με το νερό. Στον νεκροταφείο που είναι θαμμένη οι οικογένεια υπάρχει ένα μνημείο που απεικονίζει ένα τραπέζι και τρεις καρέκλες με χαραγμένα τα ονόματα των μελών της οικογένειας. Κάτω από το τραπέζι είναι σμιλεμένη μια σαύρα που σκαρφαλώνει σε αυτό, υπογραμμίζοντας την τραγωδία. Το σπίτι κατά τον πόλεμο πέρασε στα χέρια των Γερμανών που λέγεται ότι στα υπόγειά του πραγματοποιούσαν εκτελέσεις. Ακόμα και όταν το σπίτι ερημώθηκε εντελώς οι κραυγές, τα βήματα και οι πόρτες που τρίζουν ανατριχιαστικά δεν σταμάτησαν. Οι κάτοικοι του χωριού το αποφεύγουν, αφού άλλες δύο οικογένειες που προσπάθησαν να το αγοράσουν σύμφωνα με τους ντόπιους γνώρισαν τον θάνατο με περίεργο τρόπο.

 

Το Νοσηλευτικό Ίδρυμα Εμπορικού Ναυτικού στα Μελίσσια

Στην οδό Θεμιστοκλέους στα Μελίσσια βρίσκεται η είσοδος ενός ανατριχιαστικού κτιρίου. Το ΝΙΕΝ ερημωμένο από το 1975 μέχρι και σήμερα γεννάει θρύλους και αποτρέπει με την εικόνα του τον οποιονδήποτε περαστικό να μπει μέσα. Λειτούργησε μόνο για 27 χρόνια και μετά έκλεισε προκειμένου να γίνουν επιδιορθωτικές εργασίες στο εσωτερικό του. Οι εργασίες για άγνωστο λόγο σταμάτησαν και το «νοσοκομείο φάντασμα» στοιχειώνει ακόμα και σήμερα τους περαστικούς και τους κατοίκους της περιοχής. Το κτήριο βρίσκεται σε ένα οικόπεδο 120 στρεμμάτων και δεσμεύεται μέσω του καταστατικού του ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο ως νοσοκομείο. Αυτός είναι και ο λόγος που παραμένει έρημο μέχρι και σήμερα.

Φήμες για σατανιστικές τελετές και επικλήσεις πνευμάτων στο εσωτερικό του, όπως και μακάβρια ευρήματα από ερευνητές οι θαρραλέους που περπάτησαν στους σκοτεινούς διαδρόμους του. Αγχόνες να κρέμονται απ’ το ταβάνι, ξύλινοι τάφοι και κόκαλα είναι λίγα μόνο απ’ τα πολλά ανατριχιαστικά που έχουν ανακαλυφθεί μέσα στο παλιό ναυτικό νοσοκομείο.

Το ΝΙΕΝ κάνει ιδιαίτερα αισθητή την παρουσία του στην περιοχή με το ανατριχιαστικό παρουσιαστικό του και την αύρα του. Οι κάτοικοι όταν διασχίζουν την οδό Θεμιστοκλέους αποστρέφουν το βλέμμα σε μια προσπάθεια να μη τους μαγνητίσει η απόκοσμη εικόνα του.

Οι ιστορίες φρίκης που στιγματίζουν τοποθεσίες, χωριά και πόλεις είναι άπειρες και κυκλοφορούν από στόμα σε στόμα αιώνια. Οι θρύλοι και οι μύθοι θα είναι πάντα μέρος της λαϊκής κουλτούρας που τους καλλιεργεί. Γιατί τι πιο γοητευτικό από μια καλή τρομακτική ιστορία; Κάθε τόπος έχει τη δική του και πάντα θα βρίσκονται άνθρωποι που θα θέλουν να ανακαλύψουν τα μυστικά της!

 

Κωνσταντίνος Καμπάκης, Δημοσιογράφος