Ο όρος μουσική, παραπέμπει στην τέχνη του συνδυασμού ήχων με έναν ευχάριστο τρόπο για το ανθρώπινο αυτί. Είναι ένα εργαλείο που μπορεί να προκαλέσει αμέτρητα συναισθήματα στον άνθρωπο. Μπορεί κανείς να τη χρησιμοποιήσει για να χαλαρώσει μετά από μία κουραστική ή δύσκολη ημέρα, ώστε να του ανεβάσει το ηθικό, αλλά συνάμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως μέσο επικοινωνίας. Με έναν άνθρωπο που δε μιλάει την ίδια γλώσσα η μουσική θα δημιουργήσει κοινά συναισθήματα. Πλέον υπάρχουν αμέτρητα είδη μουσικής και μερικές φορές υπάρχει και συνδυασμός ειδών. Είναι όμως τόσο αθώα όσο φαίνεται; Παρακάτω αναλύονται τα πιο δημοφιλή, αυτά που προτιμάει η πλειοψηφία να ακούει σε παγκόσμιο επίπεδο.

Η γέννηση της κλασικής μουσικής

Το πιο παλιό είδος είναι η κλασική. Υποστηρίζεται πως έχει ρίζες από την αρχαία Αίγυπτο, δηλαδή ότι υπήρχε από το 2695 π.Χ. Η άνθηση της ήρθε γύρω στα τέλη του 5ο αιώνα μ.Χ. Κάθε μουσική περίοδος είχε διαφορετικά χαρακτηριστικά, όμως όχι τόσο ώστε να προκύψει διαφορετικό είδος.  Οι κύριες χρονικές διαιρέσεις της κλασικής μουσικής έως το 1900 είναι της πρώιμης μουσικής περιόδου και αποτελείται από:

  • Τη Μεσαιωνική μουσική ( 500 – 1400 )
  • Την Αναγεννησιακή μουσική ( 1400 – 1600 )
  • Την περίοδο της κοινής πρακτικής, η οποία αποτελείται από :
  • Τη Μπαρόκ μουσική ( 1600 – 1750 )
  • Την Κλασική μουσική περίοδο ( 1750 – 1830 )
  • Τη Ρομαντική μουσική (1830 – 1910 )

Από το 1900, η κλασική μουσική της περιόδου από τις αρχές έως τα τέλη του 20ου αιώνα διαιρείται σε αυτή τη μορφή:

  • Της μοντερνιστικής περιόδου (1890 – 1930 )
  • Την ύστερη μοντερνιστική (έως τα μέσα του 20ου αιώνα)
  • Τη σημερινή και μεταμοντέρνα κλασική μουσική από το 1975 μέχρι σήμερα

Στην αρχή δεν είχε όνομα, όμως αργότερα όταν δημιουργήθηκαν κι άλλα είδη της δόθηκε το όνομα «κλασική» για να την ξεχωρίζουν οι ακροατές. Το όνομά της προέρχεται από τη λατινική λέξη «classicus» και σηματοδοτεί κάτι το εξαιρετικό. Πέρα από τον ψυχαγωγικό της χαρακτήρα παραπέμπει και σε μία μουσική με «σοβαρούς» σκοπούς. Βασικά μουσικά όργανα που χρησιμοποιούνται για τη δημιουργία της είναι : αυλός, λύρα, άρπα, πιάνο, φλάουτο, βιολί, φλογέρα, όμποε, τρομπέτα και κλαρινέτο. Η κλασική μουσική συναντάται σε ορχήστρες, χορωδίες, σε θεατρικές σκηνές κυρίως στις όπερες και στο μπαλέτο.

Η εμφάνιση της ροκ

Την δεκαετία του 1950 έκανε την εμφάνισή της στην Αμερική η ροκ μουσική. Είναι η εξέλιξη της rock and roll με στοιχεία country και blues, που ήταν πολύ δημοφιλή στους λευκούς και στο Νότο. Χαρακτηρίζεται από έντονο ήχο και από ευδιάκριτη, χαρακτηριστική μελωδία φωνητικών. Συνοδεύεται συνήθως από ηλεκτρικές κιθάρες, ηλεκτρικό μπάσο και ντραμς. Πολλές φορές χρησιμοποιούνται και πληκτροφόρα όργανα, όπως ηλεκτρικό πιάνο ή συνθεσάιζερ σε συνδυασμό πάντα με τη φωνή του τραγουδιστή. Αναφέρεται κυρίως σε θέματα κοινωνικά και πολιτικά.

Στα μέσα της δεκαετίας του 1960 , εμφανίζεται το ψυχεδελικό ροκ, που φέρνει στοιχεία από μουσικές της ανατολής και τότε είναι που οδηγήθηκε στην εμπορευματοποίηση. Το 1970 η ροκ υπέστη παρακμή με την εμφάνιση της ντίσκο, ωστόσο το 1980 εμφανίζεται το χαρντ ροκ και το εναλλακτικό ροκ και την ανεβάζει πάλι στην κορυφή.

Η εμφάνιση της ποπ

Η ποπ είναι είδος εμπορικής μουσικής, που δημιουργήθηκε για να προσφέρει διασκέδαση στον ακροατή. Η λέξη ποπ προέρχεται από την αγγλική λέξη «popular» (δημοφιλής). Λέγεται ότι γεννήθηκε στο Λονδίνο τη δεκαετία του 1950. Στη συνέχεια άνθησε μαζί με την έλευση της ηχογράφησης, στην Αμερική και στη συνέχεια στις υπόλοιπες χώρες του κόσμου. Τη δεκαετία του 1970 η απήχησή της ήταν τόσο μεγάλη, που δημιουργήθηκε η ανάγκη να κατασκευάζεται κάθε εβδομάδα μία λίστα με τα δημοφιλέστερα  ποπ τραγούδια της εβδομάδας (Charts).

Αυτό συμβαίνει μέχρι σήμερα, καθώς από το 1970 έως σήμερα η απήχησή της ανεβαίνει, αφού η ποπ μουσική ακούγεται περισσότερο στα ραδιόφωνα. Τα θέματα που πραγματεύονται είναι κυρίως για αγάπη, έρωτα και για συναισθήματα. Ωστόσο, οι τραγουδιστές που εκπροσωπούν αυτό το είδος μουσικής, συνήθως είναι μπλεγμένοι με διάφορες θεωρίες συνωμοσίας που θα αναλυθούν στη συνέχεια. Τα βασικά μουσικά όργανα που χρησιμοποιούνται είναι η κλασική αλλά και η ηλεκτρική κιθάρα, το αρμόνιο και τα ντραμς. Η ποπ χωρίζεται σε κατηγορίες και κάποιες από αυτές είναι:

  • Σόουλ ποπ
  • R&B
  • Κάντρι ποπ
  • Χορευτική ποπ
  • Λάτιν ποπ

Η εμφάνιση της ραπ

Το πιο σύγχρονο είδος είναι η Ραπ. Η λέξη ραπ σημαίνει ραψωδία. Πρόκειται για ένα αφροαμερικάνικο είδος, που άνθησε τα τέλη του 1970, καθώς την έφεραν οι μαύροι στην Αμερική με τη βίαιη εκδούλευση και μετέπειτα μετακίνηση τους. Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί διάδοχος της Χιπ – Χοπ. Δίνει περισσότερη έμφαση στους στίχους παρά στη μουσική, καθώς τα θέματα που ενσωματώνουν στους στίχους έχουν σχέση με τη βία, την οπλοχρησία τα ναρκωτικά και γενικότερα κακουχίες της ζωής.

Έτσι οι καλλιτέχνες εκφράζουν καθημερινά τους βιώματα και εμπειρίες. Αντικατοπτρίζει την ψυχοσύνθεση των περιθωριοποιημένων ανθρώπων. Τα μουσικά όργανα που τη δημιουργούν είναι κυρίως: ψηφιακός επεξεργαστής ήχου,  ηλεκτρικά πληκτρολόγια, αρμόνιο.

Η υποβάθμιση της τζαζ

Ένα γνωστό είδος, αλλά ωστόσο ο κόσμος δεν το προτιμάει, είναι η Τζαζ. Αποτέλεσε την εξέλιξη της λαϊκής αμερικάνικης μουσικής κατά τον 19ο αιώνα με αφρικανικές καταβολές. Πιστεύεται ότι γεννήθηκε στη Νέα Ορλεάνη, από τους Κρεολούς, μια φυλή ισπανόφωνων και γαλλόφωνων μαύρων, με καταγωγή από τις Δυτικές Ινδίες. Στην αρχή, ήταν μουσική αποκλειστικά για μαύρους. Από το 1920 άρχισαν να την υιοθετούν οι λευκοί. Τα μουσικά όργανα που χρησιμοποιούνται είναι: τρομπέτα, κλαρινέτο, κοντραμπάσο, σαξόφωνο, πιάνο, κρουστά και τρομπόνι.

Ακόμα και στην ταινία «La La Land», η οποία έχει βραβευτεί με έξι όσκαρ, αναφέρεται στην υποβάθμιση αυτού του είδους μουσικής. Ο ένας από τους δύο βασικούς χαρακτήρες, είναι ένας μουσικός, λάτρης της τζαζ, που προσπαθεί με κάθε τρόπο να την κάνει πιο δημοφιλή και αγαπητή στο ευρύ κοινό.

Μουσικά προγράμματα

Σε όλο τον κόσμο οι τηλεοπτικοί σταθμοί συνηθίζουν να προσθέτουν στο τηλεοπτικό τους πρόγραμμα ένα reality ή talent show που να έχει σχέση με μουσική, τραγούδι και τις φωνητικές δυνατότητες του τραγουδιστή. Αυτά τα προγράμματα προσελκύουν το τηλεοπτικό κοινό και κυρίως το νεανικό, που αποτελεί μεγάλο ποσοστό. Μία διοργάνωση, που έχει ως βασικό άξονα τη μουσική, είναι η Eurovision. Πρόκειται για ένα διαγωνισμό τραγουδιού, που ξεκίνησε το 1956, συμμετέχουν χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης – και όχι μόνο – και κάθε χώρα στέλνει ένα τραγούδι (σε οποιαδήποτε γλώσσα επιθυμεί) για να την εκπροσωπήσει.

Όποια κερδίσει είναι αυτή που θα φιλοξενήσει την επόμενη χρονιά το διαγωνισμό. Το είδος που κυριαρχεί είναι κυρίως η ποπ, ωστόσο πολλές χώρες έχουν πειραματιστεί και με άλλα είδη, όπως έθνικ, ροκ, ραπ και παραδοσιακές μουσικές από όλα τα μέρη του κόσμου. Η Eurovision έχει επιτρέψει συμμετοχή και σε χώρες που δεν ανήκουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως Αυστραλία, Αρμενία, Αζερμπαϊτζάν και άλλες. Επίσης μεταδίδεται ζωντανά σε χώρες που δε συμμετείχαν ποτέ έως τώρα στο διαγωνισμό, όπως Αίγυπτο, Καναδά, Ιορδανία, Ινδία, Κορέα, Νέα Ζηλανδία και Χονγκ Κονγκ.

Θεωρίες συνωμοσίας γύρω από τη μουσική βιομηχανία

Παρόλα αυτά, υπάρχουν σκοτεινές θεωρίες γύρω από την εμπορική μουσική. Υπάρχουν αμέτρητες φήμες για τραγουδιστές, που ενώ ανακοινώθηκε ο θάνατός τους πιστεύεται ότι δεν πέθαναν ποτέ και πως σκηνοθέτησαν τον θάνατό τους, για να απομακρυνθούν από το κοινό, όπως Michael Jackson, Elvis Presley . Επίσης λέγεται πως πολλοί τραγουδιστές ανήκουν στην αδελφότητα των Illuminati. Μια αδελφότητα πεφωτισμένων, η οποία ιδρύθηκε τον 18ο αιώνα στη Βαυαρία, με στόχο την ανακάλυψη μυστικών, που δεν έχουν μαθευτεί ήδη και θα τα αποκάλυπτε σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης. Από τότε, μέλη της επέλεγαν να είναι πάντα εκλεκτές και πλούσιες προσωπικότητες.

Σήμερα, εξαιτίας της τεράστιας επιρροής που έχουν στο κοινό καλλιτέχνες της showbiz, πιστεύεται ότι πολλοί από αυτούς ανήκουν εκεί και προσπαθούν να το κρύψουν. Όμως αυτή η προσπάθεια δε φαίνεται να είναι και πολύ πετυχημένη, καθώς υπάρχουν στοιχεία που τους κατηγορούν. Το σύμβολο των Illuminati είναι το τρίγωνο και όποιος καλλιτέχνης έχει  κάποιου είδους τρίγωνο σε φωτογραφία ή βίντεο του κατηγορείται πως είναι μέλος τους. Ενδεικτικά κάποιοι είναι οι Katy Perry, Beyonce, Rihanna και Madonna. Για την τελευταία, μάλιστα, υπάρχει κι ένα σχετικά πρόσφατο γεγονός που την καθιστά ύποπτη.

Πέρσι, στην εμφάνισή της στο διαγωνισμό της Eurovision εμφανίστηκε με μία κορώνα στο κεφάλι και όσο τραγουδούσε το τραγούδι της με τον στίχο «Not everyone can come into the future» ( Δεν μπορούν όλοι να έρθουν στο μέλλον) το χορευτικό ήταν ξαπλωμένο φορώντας μάσκες. Αυτή η εμφάνιση παραπέμπει στην πανδημία του νέου κορωνοϊού, καθώς όλος ο πληθυσμός χρησιμοποιεί μάσκα για να μην κολλήσει και ο ιός προκάλεσε αμέτρητους θανάτους. Η Madonna από τη δεκαετία του 1980 υπήρξε μία προφήτης της ποπ κουλτούρας. Είχε προειδοποιήσει και για το AIDS, αργότερα για την περιβαλλοντική καταστροφή και για το νέο κύμα πείνας στην Αφρική.

Είτε ισχύουν είτε όχι αυτές οι θεωρίες συνωμοσίας, δεν παύει η μουσική να εκπληρώνει τον βασικό σκοπό της, ο οποίος είναι να μεταφέρει, με το δικό της τρόπο , τον ακροατή σε έναν άλλο κόσμο. Η μουσική ενώνει και δεν πρέπει να κατακρίνουμε κάποιον που ακούει διαφορετικό είδος.

Μαρία Ζωγράφου, Δημοσιογράφος