Ι.ΑΘΗΝΑ, ΕΛΛΑΔΑ

Η  ιστορία της Αθήνας είναι μακραίωνη και πολυτάραχη ήδη από τη Νεολιθική περίοδο όπου οι Πελασγοί προσπάθησαν να δημιουργήσουν οικισμούς. Συνεχίζει μέχρι την εποχή του Χαλκού των 8ο αιώνα π.Χ όπου γίνεται ενιαίο κράτος. Στη συνέχεια, τους 7ο-6ο αιώνα π.Χ. γίνεται προσπάθεια χωρισμού σε φυλές, επιβάλλεται τυραννία και γίνονται προσπάθειες μεταρρύθμισης. Ακολουθεί ο 5ος αιώνας π.Χ γνωστός και ως «Χρυσός Αιώνας του Περικλή» όπου γίνεται το κέντρο των Τεχνών, της Γνώσης και της Φιλοσοφίας. Ακολουθεί  ο Β’ Πελοποννησιακός Πόλεμος τον 4ο αιώνα π.Χ. με την ταπεινωτική ήττα των Αθηναίων στη Σικελία από τους Λακεδαιμόνιους, κατά την περίοδο της ακμής της Μακεδονικής δυναστείας. Στη συνέχεια ακολουθεί η Ρωμαϊκή κυριαρχία. Το 53 μ.Χ. ο Απόστολος Παύλος δίδαξε το Χριστιανισμό στον Άρειο Πάγο, μπροστά σε Στωικούς και Επικούρειους φιλοσόφους. Η Αθήνα έμεινε στην «αφάνεια» κατά την εποχή του Ιουστινιανού, ενώ το 1204 μ.Χ. καταλήφθηκε από τους Σταυροφόρους και τον 13ο αιώνα μ.Χ. από τους Φράγκους και τους Καταλανούς. Από τον 14ο-18ο αιώνα βρισκόταν υπό τον οθωμανικό ζυγό. Από το 1834 μ.Χ. ανακηρύχθηκε πρωτεύουσα της Ελλάδας μέχρι και σήμερα.

ΙΙ. ΙΤΑΛΙΑ, ΡΩΜΗ

Η ιστορία της Ρώμης δεν είναι διόλου ευκαταφρόνητη καθώς έχει διανύσει μια μακροχρόνια πορεία εικοσιοκτώ αιώνων. Για κάποιους αποτελεί και την πρώτη πρωτεύουσα ενώ αρχικά η πόλη ονομαζόταν ως η «Αιώνια Πόλη» από τον ποιητή Τίβουλλο τον 1ο αιώνα π.Χ. Επίσης, η πόλη είναι γνωστή και ως «Caput Mundi», δηλαδή «Πρωτεύουσα του κόσμου». Μετά την πτώση και την παρακμή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας η πόλη πέρασε υπό την παπική κατοχή μέχρι τον 1ο αιώνα μ.Χ., ενώ μέχρι τον 8ο αιώνα μ.Χ. έγινε η πρωτεύουσα του παπικού κράτους, πράγμα που διήρκεσε μέχρι το 1870 μ.Χ. Κατά την διάρκεια της Αναγέννησης, όλοι όσοι ανέλαβαν το θρησκευτικό αξίωμα του πάπα συνετέλεσαν ενεργά επί τέσσερις συνεχείς αιώνες στον σχεδιασμό και στην υλοποίηση ενός συγκροτημένου αρχιτεκτονικού και αστικού προγράμματος που στόχευε στην πολιτιστική και καλλιτεχνική αναβάθμιση της πόλης. Εκεί γεννήθηκε το Μπαρόκ στυλ καθώς και ο Νεοκλασικισμός, χάρη στην ιδιαίτερα χαρισματική φύση διάσημων καλλιτεχνών, ζωγράφων, γλυπτών και αρχιτεκτόνων που κατέστησαν την Ρώμη ως το επίκεντρο της δραστηριότητάς τους. Έτσι δημιούργησαν αριστουργήματα τα οποία πλαισιώνουν ακόμη και σήμερα ολόκληρη την πόλη. Τέλος, το 1871 η Ρώμη κατέστη η πρωτεύουσα του Βασιλείου της Ιταλίας και στη συνέχεια, το 1946, με το πέρας του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, εγκαθιδρύθηκε η Δημοκρατία της Ιταλίας. 

ΙΙΙ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ, ΤΟΥΡΚΙΑ

Η ιστορία της πόλης της Κωνσταντινούπολης είναι επίσης μακραίωνη καθώς αυτή  ιδρύθηκε το 667 π.Χ. και είναι κτισμένη στη θέση της αρχαίας ελληνικής πόλης του  Βυζαντίου. Ονομάστηκε έτσι από τον Βύζαντα των Μεγάρων. Στη μακραίωνη ιστορία της, υπήρξε πρωτεύουσα τριών διαδοχικών αυτοκρατοριών: της Ρωμαϊκής (324-395 μ.Χ.), της Βυζαντινής (395 -1453 μ.Χ.) και της Οθωμανικής (1453-1922 μ.Χ.). Κατά τη διάρκεια της Βυζαντινής περιόδου το ελληνικό και δη το χριστιανικό ορθόδοξο στοιχείο ανθούσε στην πόλη. Στα χρόνια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας ονομάστηκε «Κωνσταντινούπολις» και η ονομασία αυτή διατηρήθηκε και μετά την κατάκτησή της από τους Τούρκους κατά την διάρκεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας μέχρι και σήμερα. Αξίζει να σημειωθεί ότι είναι κτισμένη στις δύο πλευρές του Κερατίου Κόλπου  στη νότια είσοδο του στενού πορθμού του Βοσπόρου, ο οποίος κατά μήκος περίπου 35 χλμ. συνδέει τη Μαύρη Θάλασσα βορείως, με την θάλασσα του Μαρμαρά νοτίως. Διόλου τυχαία δεν έχει χαρακτηριστεί ως η μοναδική πόλη παγκοσμίως που συνδέει δύο Ηπείρους, αποτελώντας το «Σταυροδρόμι μεταξύ Ανατολής και Δύσης».

Άννα Παυλίδου, Δικηγόρος – Δημοσιογράφος