Τα χειρόγραφα της Νεκράς Θάλασσας αποτελούν μία από τις μεγαλύτερες αρχαιολογικές ανακαλύψεις του 20ου αιώνα. Ανακαλύφθηκαν σε σπήλαια και σε αρχαία ερείπια της ερήμου της Ιουδαίας. Πρόκειται για μία συλλογή με παραπάνω από 900 ιουδαϊκά χειρόγραφα σε περγαμηνή και πάπυρο γραμμένα στην εβραϊκή, Αραμαϊκή και ελληνική γλώσσα. Τα χειρόγραφα αυτά ονομάστηκαν «Χειρόγραφα της Νεκρά θάλασσα» καθώς οι περισσότερες περιοχές ανεύρεσης των χειρόγραφων βρίσκονται στα παράλια της Νεκρά Θάλασσας.

Τα «Χειρόγραφα της Νεκρά θάλασσας» είναι επίσης γνωστά ως «Χειρόγραφα του Κιρμπέτ Κουμράν (Khirbet Qumran)». Η ονομασία αυτή οφείλεται στο γεγονός ότι η κυριότερη και σπουδαιότερη περιοχή ανεύρεσης τους ήταν το Κουμράν. Ωστόσο, σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη τα χειρόγραφα αυτά δεν ανακαλύφθηκαν αποκλειστικά στο Κουμράν και στις παραθαλάσσιες περιοχές της Νεκρά Θάλασσας, αλλά και σε άλλες περιοχές, οι οποίες βρίσκονται σε διάφορα σημεία της ερήμου της Ιουδαίας.

Η μεγάλη αυτή ανακάλυψη προήλθε τυχαία την άνοιξη του 1947 από έναν 15χρονο βεδουίνο βοσκό από τη νομαδική φυλή Τααμιρέ. Μία μέρα, λοιπόν, ο νεαρός ονόματι Μωχάμετ Εδ – Διβ αναζητούσε σε κάποιες άγονες ορεινές περιοχές κοντά στις δυτικές ακτές της Νεκρά Θάλασσας ένα κατσίκι, το οποίο είχε ξεφύγει από το κοπάδι του. Κάποια στιγμή βρέθηκε μπροστά σε μια οπή η οποία οδηγούσε σε μια σπηλιά στην οποία είχε εισέλθει το κατσίκι. Τότε ο 15χρονος πέταξε μία πέτρα στη σπηλιά για να φοβίσει το ζώο ώστε αυτό να βγει έξω κι εκείνη τη στιγμή ακούστηκε ένας παράξενος θόρυβος, που έμοιαζε με θραύση πήλινων αντικειμένων. Ταραγμένος ειδοποίησε τον ξάδερφό του για να προχωρήσουν μαζί στο εσωτερικό της σπηλιάς. Εκεί βρήκαν το σπασμένο πήλινο πιθάρι που προκάλεσε τον αρχικό θόρυβο, καθώς και μια σειρά πολλών ακόμη άθραυστων πιθαριών.

Το ένα από αυτά τα πιθάρια περιείχε οχτώ κυλίνδρους τυλιγμένους με λινά υφάσματα επιχρισμένα με μια κολλώδη ουσία. Οι βοσκοί, αφού είχαν καταλάβει πως πρόκειται για ευρήματα μεγάλης αξίας, αποφάσισαν να τα πάρουν μαζί τους και να πάνε στη Βηθλεέμ. Ύστερα από συναντήσεις με αρκετούς εμπόρους, πούλησαν τα πέντε από τα οκτώ στο Συρο-ορθόδοξο Μητροπολίτη Αθανάσιο Γιεσουέ Σαμουέλ για 150 δολάρια και τους υπόλοιπους τρεις κυλίνδρους στον Ε. Κ. Sukenik, στρατηγό και καθηγητή στο εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ. Στη συνέχεια, ο Μητροπολίτης Αθανάσιος, ο οποίος είχε αναγνωρίσει την εβραϊκή γραφή τους και από την αρχαιότητά τους είχε εκτιμήσει την αξία τους, θέλησε να αγοράσει κι άλλα τέτοια χειρόγραφα κι έτσι παρακίνησε τους δύο βεδουίνους για εξερευνήσεις στην περιοχή.

Ακολούθως, όσο οι νεαροί ανακάλυπταν νέα χειρόγραφα και αντικείμενα από το σπήλαιο, τόσο αυξανόταν ο αριθμός των υποψήφιων αγοραστών. Με την ανακήρυξη, όμως, του Ισραήλ ως ανεξάρτητου κράτους στις 14 Μαΐου 1948, το έργο των ανασκαφών πέρασε στα χέρια των ειδικών κι ολοκληρώθηκε στις 3 Μαρτίου του 1952 . Τα εν λόγω ευρήματα αφορούν μια χρονική περίοδο άνω των πέντε χιλιετιών και συγκεκριμένα από την 4η χιλιετία π.Χ. ως και τις αρχές της 2ης χιλιετίας μ.Χ.

Το περιεχόμενο των χειρόγραφων χωρίζεται σε δύο βασικές κατηγορίες. Η πρώτη περιλαμβάνει τα βιβλικά κείμενα και υπομνήματα(αποσπάσματα από βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης, το βιβλίο του Ησαΐα)και η δεύτερη εξωβιβλικά κείμενα (ύμνοι και προσευχές, κανονισμοί, απόκρυφα – αποκαλυπτικά).

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ