Ο Ήλιος είναι το κέντρο του ηλιακού μας συστήματος. Όλοι οι πλανήτες του συστήματος περιστρέφονται σε τροχιές γύρω από αυτόν. Ο Ήλιος δεν είναι κάτι άλλο παρά ένα αστέρι από τα πολλά που μπορούμε να διακρίνουμε στον νυχτερινό ουρανό να λάμπουν. Το γεγονός ότι την ημέρα βλέπουμε μόνο τον ήλιο στον ουρανό (καμιά φορά και την σελήνη και σπανιότερα και την Αφροδίτη) οφείλεται στην διάχυση του ηλιακού φωτός στην ατμόσφαιρα της Γης. Ο ήλιος βρίσκεται πολύ πιο κοντά σε εμάς από οποιοδήποτε άλλο αστέρι, έτσι η ενέργεια που φτάνει σε εμάς από αυτόν με την μορφή ακτινοβολίας (ορατού φωτός) είναι πολύ μεγαλύτερη από όλα τα άλλα αστέρια.

Η ηλικία του εκτιμάται γύρω στα 4,6 δισεκατομμύρια χρόνια από σήμερα, 100 χιλιάδες χρόνια περίπου πριν την δημιουργία της Γης. Είναι ένας συνηθισμένος αστέρας δεύτερης γενιάς, φασματικού τύπου G2 V, και παράγει ενέργεια με σύντηξη υδρογόνου σε ήλιον. Αποτελείται από σχεδόν 70% υδρογόνο, 28% ήλιον και 2% άλλα βαρύτερα στοιχεία (όπως Άνθρακας, Άζωτο και Οξυγόνο). Το ότι ανήκει στα αστέρια δεύτερης γενιάς σημαίνει πως κάποιο από το υλικό του προήλθε από υλικό άλλων αστεριών που υπήρξαν πριν από αυτόν. Η ηλικία του σύμπαντος
υπολογίζεται περίπου στα 20 δισεκατομμύρια χρόνια από σήμερα. Τότε, σύμφωνα με την επικρατούσα στις μέρες μας θεωρία για την γέννηση του σύμπαντος, συνέβη η “μεγάλη έκρηξη” ή όπως αλλιώς είναι γνωστή, το “big bang”.

Μεσολάβησαν περίπου 15 δισεκατομμύρια έτη πριν δημιουργηθεί το ηλιακό μας σύστημα. Σε αυτό το διάστημα, κάποια αστέρια γεννήθηκαν και πέθαναν τροφοδοτώντας με υλικό μεταγενέστερα αστέρια. Επειδή τα αστέρια δευτέρας γενιάς έχουν υλικό από προηγούμενα αστέρια, περιέχουν μεγαλύτερο ποσοστό βαρύτερων στοιχείων από
τα πρώτης γενιάς. Τα αστέρια φασματικού τύπου G2 V, όπως ο ήλιος μας έχει μεγαλύτερη μάζα και θερμοκρασία από ότι ένα μέσο αστέρι, σημαντικά μικρότερα όμως από έναν μπλε γίγαντα. Τα αστέρια της κατηγορίας αυτής έχουν έναν μέσο όρο ζωής γύρω στα 10 δισεκατομμύρια χρόνια. Απομένουν δηλαδή στον ήλιο μας άλλα τόσα χρόνια ή και λίγο περισσότερα από όσα έχει ζήσει έως σήμερα. Το ηλιακό μας σύστημα δημιουργήθηκε από μία αρχική κατάσταση ύπαρξης ενός περιστρεφόμενου νέφους σκόνης και αερίων. Κάποια στιγμή είτε αυτό κατέρρευσε
από μία έκρηξη σουπερνόβα, είτε λόγω βαρυτικής έλξης ανάμεσα στα σωματίδια του νέφους, είτε τέλος εξαιτίας μίας τυχαίας διακύμανσης στην πυκνότητα του νέφους.

Ο ήλιος παράγει συνεχώς τεράστια ποσά ενέργειας τα οποία ακτινοβολεί στο διάστημα. Η ενέργεια αυτή παράγεται με σύντηξη υδρογόνου σε ήλιον.

Διαβάστε την συνέχεια εδώ