Φαντάσματα, προαισθήσεις, το διάβασμα της σκέψης και άλλα παρόμοια παραφυσικά μυστήρια είναι για τους περισσότερους ανύπαρκτα ή πιστεύουν ότι υπάρχουν στη φαντασία των ανθρώπων. Τα παραφυσικά φαινόμενα χωρίζονται σε δύο κατηγορίες. Η πρώτη έχει σχέση με τη διόραση, την τηλεπάθεια, τη γνώση μελλοντικών γεγονότων και η δεύτερη περιλαμβάνει τυχαία φαινόμενα που επηρεάζονται από τη σκέψη ή τη θέληση του ατόμου. Ανά καιρούς έχουν συμβεί διάφορα παραφυσικά φαινόμενα, τα οποία γίνονται αντικείμενο έρευνας.

Υπόθεση Doris Bither

Η ιστορία συνέβη το καλοκαίρι του 1974. Η Doris Bither, μητέρα τριών παιδιών, ζούσε μια ήρεμη ζωή σε ένα σπίτι στο Culver City, στο Λος Άντζελες. Μέχρι που ένα βράδυ άρχισαν να συμβαίνουν παράξενα επεισόδια, όπως πόρτες που άφηνε ανοιχτές και μετά τις έβρισκε κλειστές, φώτα που ανάβουν και σβήνουν, ρεύματα κρύου αέρα και σκιές να εμφανίζονταν μέσα στο σπίτι. Στην αρχή η Bither πίστευε, πως όλα αυτά αποδίδονται στην κόπωση και στην απόσπαση προσοχής.

Ένα άλλο βράδυ, μετά από μία δύσκολη και κουραστική μέρα, η Doris Bither ξαπλώνει στο κρεβάτι και νιώθει μία δυσάρεστη οσμή, τόσο που της κόβεται η ανάσα. Η θερμοκρασία του δωματίου πέφτει και η Doris ακινητοποιείται στο κρεβάτι και νιώθει να τη χτυπούν, να τη χαστουκίζουν και να τη βιάζουν. Ωστόσο, αυτός που της επιτίθεται είναι αόρατος, για αυτό και είναι πεπεισμένη πως έχει πέσει θύμα ενός παραφυσικού φαινομένου. Επιπλέον, δεν μπορεί να δώσει καμία εξήγηση για τις μώλωπες που καλύπτουν το σώμα της. Το ίδιο σκηνικό επαναλαμβάνεται κι άλλες νύχτες. Μάρτυρας για αυτά τα γεγονότα ήταν και ο γιος της, ο οποίος είχε προσπαθήσει να τη βοηθήσει κατά τη διάρκεια μιας επίθεσης και βρέθηκε με κατάγματα στο χέρι.

Τότε αποφασίζει να απευθυνθεί στο ιατρικό προσωπικό του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας, για να ελέγξει τη ψυχική της κατάσταση. Τα αποτελέσματα αποδεικνύουν ότι δεν πάσχει από κάποια κλινικά ανιχνεύσιμη πάθηση, ωστόσο για προληπτικούς λόγους υποβάλλεται σε ψυχιατρική θεραπεία. Όμως η κατάσταση αντί να βελτιώνεται, χειροτερεύει και ζητάει βοήθεια από τη πανεπιστημιακή ομάδα της Σχολής Παραψυχολογίας, οι οποίοι με την ομάδα του UCLA ξεκινούν έρευνα στο σπίτι της με όργανα για ανίχνευση της ηλεκτρομαγνητικής δραστηριότητας.

Οι έρευνες διήρκεσαν μεγάλο χρονικό διάστημα και υπήρξαν πολλοί μάρτυρες που επιβεβαίωσαν ότι τα φαινόμενα συνέβησαν πραγματικά, όπως ξαφνικές λάμψεις στα κλειστά δωμάτια, φωτεινές σφαίρες που περιστρέφονται στον αέρα, δυσάρεστη οσμή και άλλα. Διάσημη είναι η φωτογραφία της Doris στο κρεβάτι με ένα μακρύ, φωτεινό, τόξο από πάνω της.

Οικία Amityville

To Amityville πρόκειται για ένα μεγάλο, ολλανδικό αποικιακό σπίτι στην οδό Ocean 112 που παρέμεινε άδειο 13 μήνες μετά τις δολοφονίες του Ronald DeFeo. Ο DeFeo πυροβόλησε και σκότωσε έξι μέλη της οικογένειάς του στο συγκεκριμένο σπίτι και στη συνέχεια καταδικάστηκε για δολοφονία δευτέρου βαθμού. Στις 19 Δεκεμβρίου 1975, ο George και η Kathy Lutz αποφάσισαν να μετακομίσουν στο σπίτι. Ο μεσίτης τους προειδοποίησε για το παρελθόν του σπιτιού, ωστόσο αποφάσισαν ότι δεν υπάρχει πρόβλημα.

Όταν ένας φίλος του George Lutz έμαθε την ιστορία του σπιτιού, επέμενε να το ευλογήσει. Ο George ήξερε έναν καθολικό ιερέα, τον Πατέρα Mancuso, ο οποίος συμφώνησε να πραγματοποιήσει την ευλογία του σπιτιού. Όταν άρχισε να προσεύχεται, άκουσε μία αρσενική φωνή να ζητά να «βγει». Ο Πατέρας δεν ανέφερε το συγκεκριμένο περιστατικό στο ζευγάρι, αλλά τους συμβούλεψε να μη χρησιμοποιήσουν το δωμάτιο του δευτέρου ορόφου, που άκουσε τη φωνή. Ο Πατέρας Mancuso, μετά την επίσκεψη στο σπίτι, εμφάνισε υψηλό πυρετό και φουσκάλες στα χέρια του, παρόμοια με στίγματα.

Στην αρχή, ο George και η Kathy δε βίωσαν τίποτα ασυνήθιστο στο σπίτι, αλλά ένιωθαν σαν να ζούσαν ο καθένας σε διαφορετικό σπίτι. Μετά από μία άλλη απόπειρα ευλογίας του σπιτιού από τον George και την Kathy, γύρω στα μέσα Ιανουαρίου 1976, 28 μέρες μετά τη μετακόμισή τους, βίωσαν ένα γεγονός που τους έκανε να φύγουν από το σπίτι. Το ζευγάρι αρνήθηκε να δώσει πλήρη περιγραφή των γεγονότων, χαρακτηρίζοντάς τα ως «πολύ τρομακτικά».

Μετά από αυτό το γεγονός, το ζευγάρι πήγε να μείνει στο σπίτι της μητέρας της Kathy, στο κοντινό Deer Park της Νέας Υόρκης, μέχρι να αποφασίσουν τι θα κάνουν με το σπίτι. Η οικογένεια Lutzes αποφάσισαν να φύγουν από το σπίτι χωρίς καν να μπούνε στη διαδικασία να πάρουν τα πράγματά τους. Οι παραφυσικές εμπειρίες της οικογένειας Lutzes έχουν γίνει και βιβλίο με όνομα «The Amityville Horror» του Jay Anson.

Έλληνες κυνηγοί παραφυσικών

Για να βγουν στο φως όλες αυτές οι πληροφορίες, τα μέρη αυτά έχουν γίνει αντικείμενο έρευνας από αμέτρητες ομάδες – κυνηγούς παραφυσικών που υπάρχουν σε όλο τον κόσμο. Ακόμα και η Ελλάδα διαθέτει τους δικούς της κυνηγούς παραφυσικών, που μπορεί να μην έχουν φτάσει να εξερευνήσουν τόσο δημοφιλή κτήρια, αλλά το βλέμμα τους στρέφεται σε εκείνα του ελλαδικού χώρου. Λόγος γίνεται για τους Greek Paranormal Society, που από το καλοκαίρι του 2014, κάνουν έρευνα γύρω από αστικούς μύθους και θρύλους που αφορούν φαντάσματα, πνεύματα και κάθε είδους μεταφυσικής δραστηριότητας στην ελληνική επικράτεια.

Έχουν επισκεφτεί δεκάδες σημεία που θεωρούνται στοιχειωμένα. Κάποια από αυτά είναι το Σανατόριο της Πάρνηθας, η Νεραϊδοπηγή της Ελάτης στα Τρίκαλα και η Άνω Σκοτίνα της Πιερίας. Μένουν ολόκληρα βράδια σε αυτά τα μέρη και προσπαθούν να μεταφέρουν μέσω των βίντεο τους την ιστορία του τόπου και τη συνολική εμπειρία και προσπάθεια της ομάδας

Οι Greek Paranormal Society απαρτίζονται από τους, Παύλο Καλταβενίδη, ο οποίος είναι ο ιδρυτής της ομάδας. Ο συνιδρυτής και το σκηνοθέτης των επεισοδίων , Διονύση Μωραϊτη, το Θάνο Σμυρναίο, που εντοπίζει το περιεχόμενο κάθε επεισοδίου, τη Φωτεινή Δίγκα, που χειρίζεται την κάμερα και τελευταίοι εντάχθηκαν ο Βαλάντης Αθάνατος και ο Νίκος Τζαβέλλας.

Ο Παύλος Καλταβενίδης, ως η κεφαλή της ομάδας, δηλώνει ότι «Ξεκινήσαμε την αναζήτησή μας εξαιτίας της υποκρισίας και της υπερβολής που βλέπαμε στο YouTube και σε ιστοσελίδες του ίντερνετ.  Έτσι, είπα να βρω κάποιους ανθρώπους να αρχίσουμε να τεστάρουμε κι εμείς αυτά που έκαναν και έλεγαν μερικοί. Επικεντρωθήκαμε σε πειραματισμούς με την τεχνολογία που δήθεν μπορεί να «πιάσει» το υπερφυσικό και σε διαφορές τεχνικές που χρησιμοποιούνται.

Παρόλο που οι ειδικοί έχουν επιβεβαιώσει την ύπαρξη φαντασμάτων και γενικότερα παραφυσικών φαινομένων, οι περισσότεροι είναι δύσπιστοι και θέλουν να δούνε με τα ίδια τους τα μάτια τα γεγονότα.

Μαρία Ζωγράφου, Δημοσιογράφος